Ze begint te huilen. Ze loopt weg, naar haar auto. Ze pakt haar sleutels en vertrekt. 'Dus daarom wou hij dat ik me mooi kleedde' riep ze. 'Hij heeft een kind bij Sarah. Mijn eigen zus, en man hebben mij verraden. Wat moet ik nu?' Ze rijdt ondertussen al uren rond ze probeert over alles na te denken. Maar de woorden komen niet juist samen. Het klopt niet dit kan niet. Toch niet bij haar? Wat had ze verkeerd gedaan, elke dag deed ze alles voor hem? En waarom een kind met Sarah? Altijd als zij over kinderen begon wimpelde hij het onderwerp af, was dit hier om? Is dit al langer bezig? JA! Het kan niet anders!
Alles waar ze voor gevochten heeft in haar leven, alle waar ze zo hard voor gewerkt had in haar leven. Het stortte allemaal in elkaar alsof het niets was. Haar zus en man hadden een relatie al die tijd, ze ging het niet laten gebeuren. Dit kon niet, ze reed naar haar ouderlijk huis. Ze wist goed genoeg dat haar ouders op vakantie waren. Ze pakt haar reservesleutel van het huis.
Ging haar mooie jurk uit het huis halen van toen ze jong was. Deze jurk had ze aan bij haar eerste afspraak met Tuur. Ze deed deze aan. Ze ging voor de spiegel staan en kijk naar haar zelf. Ze veegde haar tranen samen met de uitgelopen mascara weg. Ze riep ' En nu is het gedaan! Als ik hem niet mag hebben. Dan zal niemand dat mogen!'. Ze pakt een oude revolver van de zolder en stapt terug in de auto.
Plots stond x in een ander huis, het leek bekend voor te komen maar toch helemaal niet. Hij zag haar, Sarah. Ze stond boven in de badkamer onder de douche. Toen plots de deurbel ging, ze kwam uit de douche en ging naar beneden. Ze deed de deur open, 'Aah karolien' zei ze. 'Maar jij hoeft toch niet te bellen! Je hebt de sleutel toch! Ik ga even terug in de douche blijf maar even wachten' zei sarah. 'Neen' zei karolien, ik kan niet meer wachten het moet nu stoppen. 'Wat moet stoppen?' 'De leugens, ik weet dat je zwanger bent Sarah'. 'Hoezo? Heeft ... heeft Tuur het gezegd?' 'Neen ik heb je mail gelezen. Hoe durf je Tuur van me af te pakken?!' 'Hoezo?! Ik heb tuur toch niet van je afgepakt?' 'Jawel het is zijn kind!' 'Neen! Je hebt het tweede deel van de mail niet gelezen! Het is van iemand anders.' Je liegt'
Alles waar ze voor gevochten heeft in haar leven, alle waar ze zo hard voor gewerkt had in haar leven. Het stortte allemaal in elkaar alsof het niets was. Haar zus en man hadden een relatie al die tijd, ze ging het niet laten gebeuren. Dit kon niet, ze reed naar haar ouderlijk huis. Ze wist goed genoeg dat haar ouders op vakantie waren. Ze pakt haar reservesleutel van het huis.
Ging haar mooie jurk uit het huis halen van toen ze jong was. Deze jurk had ze aan bij haar eerste afspraak met Tuur. Ze deed deze aan. Ze ging voor de spiegel staan en kijk naar haar zelf. Ze veegde haar tranen samen met de uitgelopen mascara weg. Ze riep ' En nu is het gedaan! Als ik hem niet mag hebben. Dan zal niemand dat mogen!'. Ze pakt een oude revolver van de zolder en stapt terug in de auto.
Plots stond x in een ander huis, het leek bekend voor te komen maar toch helemaal niet. Hij zag haar, Sarah. Ze stond boven in de badkamer onder de douche. Toen plots de deurbel ging, ze kwam uit de douche en ging naar beneden. Ze deed de deur open, 'Aah karolien' zei ze. 'Maar jij hoeft toch niet te bellen! Je hebt de sleutel toch! Ik ga even terug in de douche blijf maar even wachten' zei sarah. 'Neen' zei karolien, ik kan niet meer wachten het moet nu stoppen. 'Wat moet stoppen?' 'De leugens, ik weet dat je zwanger bent Sarah'. 'Hoezo? Heeft ... heeft Tuur het gezegd?' 'Neen ik heb je mail gelezen. Hoe durf je Tuur van me af te pakken?!' 'Hoezo?! Ik heb tuur toch niet van je afgepakt?' 'Jawel het is zijn kind!' 'Neen! Je hebt het tweede deel van de mail niet gelezen! Het is van iemand anders.' Je liegt'